
Ο Μανώλης Φάμελλος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Αγαπημένος ήδη… Είναι ο σημερινός καλεσμένος της Άννας και του Στράτου, γίνεται μία «ΠΑΡΕΑ» με τους ακροατές της πιο αγαπημένης ραδιοφωνικής συχνότητας της πόλης και δεν έχετε παρά να συντονιστείτε 4-6μ.μ., στους 104 μεγακύκλους, στο καθιερωμένο ραντεβού της Παρασκευής για να μάθετε για τα ολοκαίνουργια τραγούδια του Μανώλη Φάμελλου, από τη νέα του δουλειά «Η στιγμή που κρατάει για πάντα…», νέα του και όχι μόνο… «Ό,τι δεν ξέρω θα το φανταστώ. Είμαι αφηρημένος, δεν έχω μεγάλη φαντασία, αλλά ό,τι έχω το στραγγίζω…» μας αποκαλύπτει, αλλά ό,τι «στραγγίζει» από την φαντασία του, το μετουσιώνει σε υπέροχα τραγούδια…
Η αρχή…
«Ήμουν καλός φοιτητής, στο Οικονομικό της Νομικής αλλά δούλευα σε ραδιοφωνικό σταθμό και… με τα ερτζιανά, τα ραδιοκύματα κάτι έγινε μάλλον και αποφάσισα να ασχοληθώ αλλιώς με τη μουσική…».
«Η στιγμή που κρατάει για πάντα…»
«Τα τραγούδια είναι στιγμές που κρατάνε για πάντα. Είναι στιγμές που τις κλείνουμε σε ένα μπουκάλι, μια χρονοκάψουλα και είναι ζωντανές μέσα στο μέλλον αλλά και μέσα στο παρελθόν τους… Δεν είναι φωτογραφικές στιγμές, είναι ζωντανές μέσα στο σήμερα και συνομιλούν με το παρόν μας… Το συγκεκριμένο τραγούδι απ’ όπου προέκυψε είναι μια ιστορία αγάπης…».
Ο τρόπος που γράφει…
«Η μουσική και οι στίχοι για μένα είναι ένα. Το ένα γεννάει το άλλο… Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι επενδύω περισσότερο χρόνο στον στίχο, αλλά μου είναι πιο δύσκολο να γράψω τη μουσική… Στη μουσική δεν ξέρεις πότε θα έχεις την ιδέα, μερικές φορές νιώθω κιόλας ότι είναι έξω από μένα…».
Τι σημαίνει στόχος…
«Ποιος στόχος πραγματοποιείται ποτέ πραγματικά; Ακόμα κι αν τον κατακτήσεις, μετακινείται, αλλάζει. Ο Καντ νομίζω έλεγε πως όταν ακολουθούμε μια αλήθεια είναι όπως όταν ακολουθούμε τον πολικό αστέρα, δεν φτάνουμε ποτέ εκεί… Ξέρουμε όμως προς τα πού να πάμε, οπότε αυτό είναι το ουσιώδες…».
Συνεργασίες…
«Σχετίστηκα πολύ μέσα στη δισκογραφία. Κάθε σχέση είναι ξεχωριστή. Δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα, παρά μόνο ίσως να φωτίσεις κάποια πλευρά του εαυτού σου. Μεγάλη ήπειρος ο εαυτός μας… Έχω δουλέψει και σαν παραγωγός στη δισκογραφία και οι ρόλοι είναι ρευστοί. Συμπληρώνονται κενά… Τα παιδιά με τα οποία συνεργάστηκα σε αυτόν τον δίσκο για παράδειγμα είναι παιδιά με τα οποία έχω συνεργαστεί και σαν παραγωγός… Επίσης όταν δίνω τραγούδια σε άλλους καλλιτέχνες, είναι επειδή προκύπτουν τραγούδια που δεν μπορώ να υπηρετήσω εγώ, δεν μπορώ να παίξω τον ρόλο πειστικά. Είναι σαν να γίνονται μόνα τους. Δεν τα κάνω σκόπιμα, μου ξεφεύγουν. Τα δίνω σε φίλους και συναδέλφους τότε. Δεν το έχω προσωποποιήσει ποτέ όμως. Έχω κάνει και φιλίες σε αυτόν τον χώρο… Το ευτύχημα της φιλίας είναι η διαρκής έκπληξη, πέραν της αγάπης… Η φιλία δεν υπακούει σε κανόνες…».
Ερωτικά τραγούδια και έρωτας…
«Όταν γράφω για τον έρωτα είναι γιατί ακριβώς προσπαθώ να προσεγγίσω κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί και να αποτυπωθεί μια κι έξω… Ο έρωτας φθείρεται από τη δική μας προχειρότητα και ανεπάρκεια. Δεν τον τιμάμε συζητώντας γι’ αυτόν. Γράφουμε μέσα από τον έρωτα… Δεν μπορείς να απομονώσεις τον έρωτα από το αντικείμενο του πόθου του…».
Υ.Γ.: Αφού είναι σίγουρο ότι ακούγοντας τη συνέντευξη του Μανώλη Φάμελλου θα σας… ανοίξει η όρεξη να σας ενημερώσουμε πως οι εμφανίσεις του, παρέα με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τον Νίκο Ζιώγαλα με τίτλο «Με λίγη βοήθεια από τους φίλους μου» στον Σταυρό του Νότου έχουν πάρει παράταση έως τις 13 Φεβρουαρίου…
