Υπέροχο πλάσμα ο Διονύσης Σχοινάς. Έξω καρδιά, ακομπλεξάριστος, κατασταλαγμένος και, λόγω των πολλών και καλών στα οποία εμπλέκεται τελευταίως, ανανεωμένος και ακόμη πιο κεφάτος. Για του λόγου το αληθές δεν έχετε παρά να συντονιστείτε στην πιο αγαπημένη ραδιοφωνική συχνότητα της πόλης, τον ΠΑΡΕΑ 104FM, σήμερα, 4-6μ.μ. στο καθιερωμένο ραντεβού με τα αστέρια της ελληνικής μουσικής σκηνής και να απολαύσετε τον Διονύση Σχοινά όχι μόνο να κουβεντιάζει με την Άννα με τον Στράτο αλλά, κυρίως, να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει… εκτός προγράμματος!
* Τι γίνεται όταν ενώνουν δυνάμεις φίλοι;
"Γίνεται το πιο ωραίο παραμύθι που μπορεί να φανταστεί κανείς κι επειδή έχουμε μεγαλώσει με παραμύθια και θέλουμε να ζούμε σε παραμύθια, εμείς, δηλαδή ο Γιώργος Αλκαίος κι εγώ φτιάξαμε το δικό μας παραμύθι. Στην δική μας περίπτωση αυτό είναι μια εταιρεία παραγωγής έντυπου υλικού ήχου και εικόνας -κι όχι απλά μια δισκογραφική- που την ονομάσαμε Friends Mousic Factory. Ό,τι πέσει στην αντίληψή μας που έχει κάτι να πει, από βιβλίο μέχρι ταινία στον κινηματογράφο - σ.σ. δεν το λέει τυχαία, σε ενάμιση περίπου χρόνο ετοιμάζουν ταινία σε σενάριο Γιώργου Αλκαίου και Στράτου Αγιοστρατίτη, κωμωδία φυσικά!".
* Είχες πολύ καιρό κατά νου τη δημιουργία μιας δικής σου εταιρείας;
"Με τον Γιώργο ενωθήκαμε σε αυτή την προσπάθεια, όχι για προσωπικούς λόγους, αλλά για όλα τα νέα παιδιά που στέλνουν demo που καταχωνιάζονται για χρόνια σε συρτάρια. Εμείς ακούμε όλα τα demos που μας στέλνουν - έχουμε κυριολεκτικά ακούσει χιλιάδες. Και κυκλοφορούμε ήδη αρκετές δισκογραφικές δουλειές: ένα ελληνικό ροκ συγκρότημα, τα «Γυμνά καλώδια», ένα ελέκτρο ποπ, τους «ΟΚ», ένα έντεχνο του Σταύρου Αποστόλου, την ινστρουμένταλ δουλειά του Λάζου Ιωαννίδη, ενός πολύ ιδιαίτερου οργανοπαίχτη ποντιακής λύρα, που πήγε στην Τουρκία και ηχογράφησε με τα βιολιά του Ιμπραΐμ, και πραγματικά πηγαίνει την ποντιακή λύρα τελείως αλλού. Επίσης μια ποπ τραγουδίστρια την Ειρήνη Ανεζίνη και μέσα στον Μάρτιο θα κυκλοφορήσουν άλλες τέσσερις δουλειές από τζαζ fusion γκρουπ μέχρι εκκλησιαστική μουσική καθώς και μια συλλογή με τραγούδια του Ρενέρ Σολαίρ, ενός 65χρονου κιθαρίστα από την Κούβα με συνεργασίες με πολλούς κορυφαίους του είδους, όπως ο Κάρλος Σαντάνα που θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Επίσης κυκλοφορεί και ένα CD για το οποίο είμαστε πολύ υπερήφανοι, όπου έντεκα πολύ μεγάλοι καλλιτέχνες -Α. Βαρδής, Λ. Παπαδόπουλος, Γ. Ζουγανέλης, Ελ. Δήμου, Χρ. Μαραγκόζη, Αλ. Χατζής, Β. Καζούλης, Ζ. Μελάς (τραγουδάει ένα μπλουζ!), Γ. Πολυχρονιάδης, Ηλ. Ασβεστόπουλος, Alter Ego- τραγουδάνε τραγούδια του Χρήστου Γιαννόπουλου. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να ενωθούν τόσοι καλλιτέχνες σε μία δουλειά;".
* Το «σύνορα η μουσική δεν γνωρίζει» το έχετε κάνει πράξη προφανώς!
"Μα είναι γεγονός ότι η μουσική είναι μία… Κι επίσης η μουσική δεν χρειάζεται να είναι ακριβή για να είναι καλή. Είμαστε οι πρώτοι που κατεβάσαμε στα 9,90 ευρώ τα CD κι είμαστε οι πρώτοι που δημιουργήσαμε νέα σημεία πώλησης -στα περίπτερα επιπλέον των βιβλιοπωλείων και των δισκοπωλείων- και είδαμε με χαρά ότι και άλλες πολυεθνικές ακολούθησαν παράδειγμά μας...".
* Κεφάλαιο Γιουροβίζιον…
"Πάντα ήθελα να πάω, το ονειρεύομαι από μικρός, μετά σκεφτόμουν ότι πάει η ευκαιρία πέταξε, και τελικά έκατσε να πάω με δική μου εταιρεία και με φιλαράκι μου, τον Γιώργο Αλκαίο. Προετοιμαζόμαστε φουλ για τα προκριματικά, στις 12 Μαρτίου - για του λόγου το αληθές έψαχνα να τον βρω αλλά ήταν χαμένος στο στούντιο για φωνητικά στο τραγούδι… Κι έχω να απαντήσω σε κάποια πράγματα που ακούγονται, ότι δεν θα πήγαινε ο Αλκαίος στην ηλικία που είναι και με όσα έχει περάσει, αν δεν είχε ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι. Ρισκάρω να πω ότι αν επιλεχθεί το τραγούδι μας, η Ελλάδα δεν θα έχει ξαναστείλει τέτοιο τραγούδι. Θα ακούσουν όλοι με τα ίδια τους τα αφτιά τι εννοώ. Και δεν έχουμε απώτερα κίνητρα. Το κάνουμε για το παιχνίδι και το πάρτι της Γιουροβίζιον, επειδή γουστάρουμε. Θέλω πολύ να πάει το δικό μας τραγούδι, πιστεύω σε αυτό, αλλά σαν Έλληνας θέλω να πάει το καλύτερο τραγούδι…".
* Εταιρεία παραγωγής, Γιουροβίζιον… Είσαι στα δημιουργικά σου!
"Και να σκεφτείς ότι μόλις τελείωσε και μια σειρά εμφανίσεων στο Ghost House, παρέα με τον Γιάννη Σαββιδάκη, έναν νέο χώρο για μένα, μικρό μαγαζί, λίγα τραπέζια αλλά περάσαμε πολύ καλά. Ήμασταν η γενιά… του ’90 βλέπεις μαζεμένη και κάναμε με τον Γιάννη ένα πρόγραμμα… κουκουρούκου γιαχνίτσα!!! Ό,τι μας ερχόταν, από Γιουρίθμικς μέχρι Μπάουι και Τσιτσάνη, μας φώναζε κάτι κάποιος από κάτω, το τραγουδούσαμε, είχαμε ένα καλό ανέκδοτο, το βγάζαμε στη σκηνή! Περάσαμε πολύ καλά. Και μάλιστα θα συνεχίσουμε με τον Γιάννη εμφανίσεις σε Αθήνα και Ελλάδα, αλλά μετά τον προκριματικό…".
* Χρησιμοποιείς πολύ το «εμείς». Το «εγώ» δεν… παραπονιέται;
"Νομίζω ότι όταν υπάρχει ομάδα είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα και στη δουλειά και στη ζωή. Ο καθένας αναλαμβάνει ευθύνες με γενικό αποτέλεσμα και κοινό σκοπό. Πάντα μου άρεσε το εμείς και στη σχέση μου, στη ζωή μου, στους φίλους και συνεργάτες μου και πιστεύω ότι τίποτα δεν γίνεται χωρίς παρέα, από γυμναστική μέχρι μουσική. Ειδικά στη μουσική… Κάθε χρόνο προσπαθώ να τζαμάρω με φίλους και να δημιουργούμε μια νέα δουλειά με κριτήρια να μην προσβάλλει εμένα αλλά και τους ανθρώπους που με εκτιμούν… Και νέο δίσκο να έχω βγάλει, την επόμενη μέρα έχω νέο τραγούδι… Αυτό είναι που μου αρέσει, να κάνω μουσική και καινούργια πράγματα…".
