Είναι μία από τις μακροβιότερες ροκ μπάντες της Ελλάδας, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο και για ροκ μπάντα και για τα ελληνικά δεδομένα - κυρίως γι’ αυτά μια και δεν έχουμε «παράδοση» σε συγκροτήματα… Οι Ντομένικα όμως επιμένουν και αντέχουν και… γουστάρουν να ροκάρουν και παρουσιάζουν το νέο τους CD που έχει τίτλο «Λήθη». Μαζί μας, στην ΠΑΡΕΑ μας ο Θωμάς Ανδρέου και ο Γιώργος Ντρες από το συγκρότημα, σήμερα στο καθιερωμένο ραντεβού 4-5 φυσικά μέσα από την συχνότητα του ΠΑΡΕΑ 104FM, μιλούν στην Άννα και τον Στράτο σε μια εντελώς… ροκ συνέντευξη!
* Ποιο είναι το στίγμα των Ντομένικα;
Γιώργος Ντρες: Η μπάντα έχει πορεία τα τελευταία 15 χρόνια. Θεωρείται από τις μακροβιότερες στην Ελλάδα. Δυστυχώς διαλύονται σοβαρές ροκ μπάντες όπως οι Ενδελέχεια ή τα Διάφανα Κρίνα και μας λυπεί ιδιαιτέρως κάτι τέτοιο. Και μακάρι να δημιουργούνται μπάντες καθαρά για την τέχνη και όχι για να κάνουν ένα χιτάκι. Αυτό είναι το στίγμα μας, φτιάχνουμε μουσική την οποία αισθανόμαστε και προσπαθούμε να την μεταδώσουμε όσο πιο άμεσα γίνεται στον κόσμο.
Θωμάς Ανδρέου: Εγώ θέλω να σταθώ στο ότι διαλύονται μπάντες και θα έπρεπε να καταλαβαίνει ο κόσμος ότι μια μπάντα δεν είναι κάτι εύκολο. Για να αντέξει στον χρόνο χρειάζεται δουλειά, υπομονή, επιμονή… Οι δυσκολίες είναι πολύ μεγάλες, ειδικά στις μέρες που διανύουμε.
* Η ανταμοιβή ποια είναι;
Γ. Ντ.: Οικονομική δεν είναι! Όλα τα άλλα εκτός από οικονομική: Ίσως πολλές φορές να είναι στεναχώρια και απογοήτευση.
Θ. Αν.: Το γεγονός ότι όταν ξεπερνάμε μια δυσκολία, γινόμαστε καλύτεροι και πάμε παρακάτω με μεγαλύτερη δύναμη…
Γ. Ντ.: Όταν πέφτεις το χρέος σου είναι να σηκώνεσαι ξανά. Αυτό θέλει και πολύ μεγάλη τρέλα.
Θ. Αν.: Ανταμοιβή είναι ο κόσμος φυσικά. Αυτό που παίρνουμε στα λάιβ.
Γ. Ντ.: Αυτό που λένε ότι το χειροκρότημα είναι η τροφή του καλλιτέχνη, ισχύει. Κάποιοι άλλοι νομίζουν ότι τα φράγκα είναι η τροφή του καλλιτέχνη…
* Οι Ντομένικα είναι πολυφωνική μπάντα, έχουν όλοι άποψη;
Γ. Ντ: Γενικά υπάρχει μια ελευθερία στο να πει οποιοσδήποτε την άποψή του. Αυτό όμως είναι και το πρόβλημα στο ροκ, δεν είναι πάντα καλό να ακούγονται όλες οι απόψεις. Όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει. Υπάρχει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, ουσιαστικά ιδρυτής της μπάντας, ο οποίος δίνει την κατευθυντήρια γραμμή, είναι η κοινή μας συνισταμένη. Το ότι οι μπάντες είναι πολυφωνικές, ειδικά οι ροκ, είναι και ο λόγος που δεν τις θέλουν οι εταιρείες, γιατί δεν μπορείς να κάνεις κουμάντο σε πολλές φωνές. Γι’ αυτό οι εταιρείες θέλουν τους σόλο καλλιτέχνες, που είναι πιο εύκολο να τους στήσουν. Οι ροκ μπάντες δύσκολα στήνονται κι αν στηθούν είναι διάττοντες αστέρες.
Θ. Αν.: Καθένας έχει τη φωνή του και τον ρόλο του σε μια μπάντα. Και πάντα υπάρχει ένας που οδηγεί. Αλλά υπάρχει αλληλοβοήθεια και ανταλλαγή ιδεών…
* Γιατί «Λήθη» ο τίτλος της νέας σας δουλειάς;
Γ. Ντ.: Λήθη είναι λησμονιά. Αφήνουμε πίσω μας πράγματα που μας έχουν στεναχωρήσει ή προβληματίσει και κάνουμε ένα restart με αυτό το άλμπουμ που είναι πολύ πιο σκληρό σε ήχο, με πιο κοινωνικό και πολιτικό στίχο. Ίσως να είναι και ο καιρός που είναι δύσκολος, μας δυσκολεύουν δηλαδή τον χρόνο και τη ζωή μας και αντιδρούμε με αυτό το άλμπουμ. Ίσως πρέπει να φωνάζουμε πιο δυνατά, γι’ αυτό και ο πιο σκληρός και δυνατός ήχος. Σου επιβάλλουν πώς να ζεις, σου κόβουν αυτά που σου έδιναν παλιότερα, γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα, δίνεις στον λαό ένα κομματάκι, του το ξαναπαίρνεις κ.ο.κ., αλλά την περίοδο που στα παίρνουν πρέπει να φωνάζεις. Κι εμείς φωνάζουμε για να πούμε πέντε πράγματα…
Θ. Αν.: Με κάλυψε ο Γιώργος, αλλά να πω πως η λέξη λήθη αναφέρεται σε πάρα πολλά κομμάτια. Καθόμασταν οι τρεις μια μέρα στο σπίτι του Δημήτρη, είχαμε τελειώσει τα πάντα και σπάγαμε το κεφάλι μας για τον τίτλο, μέχρι που είπε ο Δημήτρης αυτή τη λέξη, λήθη, και κολλήσαμε όλοι…
* Η Ελλάδα έχει χώρο για συγκροτήματα;
Θ. Αν: Όχι δεν έχει χώρο για συγκροτήματα, γιατί η Ελλάδα είναι μια χώρα που τρώει τα παιδιά της. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα αφήσουν ποτέ νέους να προοδεύσουν ή να τους αντικαταστήσουν. Γι’ αυτό βλέπεις τους ίδιους και τους ίδιους. Από την άλλη, για να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου, δεν βλέπω ενέργεια από τους νέους. Αυτό κι αν είναι θλιβερό. Βλέπω νέα παιδιά που πρέπει να αποδείξουν πράγματα και όμως άνθρωποι με τα διπλάσια τους χρόνια ανεβαίνουν στην σκηνή και τους παίρνουν τα σώβρακα. Τα νέα παιδιά, επειδή όλα είναι εύκολα και γρήγορα στην εποχή μας, δεν καταλαβαίνουν ότι για να φτάσεις εκεί που είναι να φτάσεις πρέπει να δουλέψεις σκληρά, σκαλοπάτι-σκαλοπάτι. Δεν αρκεί ένα ριάλιτι, και δεν έχω τίποτα με τα ριάλιτι…
Γ. Ντ.: Είναι άσχημο να βλέπεις νέα παιδιά να γλείφουν για να μπουν στο δημόσιο που ευτυχώς που μας το κόβουν επιτέλους, αυτή την αφαίμαξη των χρημάτων των υπολοίπων, που το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί τη νοοτροπία γλείψε για να καβατζωθείς και να λουφάρεις. Το ίδιο συμβαίνει και στη μουσική, γλείφουν για να μπουν σε ένα ριάλιτι. Για να γίνει κάτι γρήγορα. Για να φτάσουν πολύ γρήγορα στο δίσκο, στον πολύ κόσμο, στα πολλά λεφτά. Σταματάει με άσχημο τρόπο γιατί μας το επιβάλουν από την Ευρώπη, αλλά ευτυχώς σταματάει. Γιατί στην Ευρώπη σέβονται τον κόσμο και τα «τσατσιλίκια» δεν είναι τόσα πολλά. Οποιαδήποτε δουλειά και να κάνεις θέλει κόπο και δουλειά για να φτάσεις σε κάποιο σημείο… Ένα τραγούδι που ακούγεται 100 φορές την ημέρα καίγεται, δεν μπορεί να έχει διαχρονικότητα…
Θ. Αν: Και πια στη δισκογραφία είναι σαν να σου δίνεται μία μόνο ευκαιρία. Κάντο τώρα, κάνε την επιτυχία για να τα πάρεις από τις διαφημιστικές από τα πάντα. Είναι αυτό που λέει η παροιμία, ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας! Ενώ βλέπεις ότι αυτοί που είναι στην κορυφή δεν καίγονται, δεν αναλώνονται γι’ αυτό και παραμένουν στον θρόνο τους…
* Να κλείσουμε με τη μεγάλη συναυλία που ετοιμάζετε στις 17 Απριλίου στο Gagarin;
Γ. Ντ: Έχουμε ξεκινήσει από την κυκλοφορία του άλμπουμ μια πανελλαδική περιοδεία που κλείνει με αυτή την μεγάλη συναυλία, με την οποία γιορτάζουμε τη δεκαετή δισκογραφική παρουσία της μπάντας. Είναι όλο, το άλμπουμ, τα κλιπ, η περιοδεία εξολοκλήρου δικιά μας παραγωγή, έχουμε χρηματοδοτήσει όλο το πρότζεκτ και θα το γιορτάσουμε με ένα μεγάλο πάρτι.
Θ. Αν: Το Gagarin είναι ένα μέρος που μυρίζει και στάζει ροκ εν ρολ και είναι ο ιδανικός για το πάρτι μας... Και το καλοκαίρι συνεχίζουμε με τον δεύτερο κύκλο της περιοδείας…
