Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάτι νέα παιδιά στην Αλεξανδρούπολη που αγαπούσαν πολύ τη μουσική. Όπως κάθε παραμύθι, έτσι και το δικό τους, είχε κάτι μικρούς «δράκους», που όμως πέταξαν μακριά από τις νότες και τους στίχους των παιδιών. Κι ο καιρός πέρασε και σίγουρα οι Stavento ζουν «…κι αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα», ακούγοντας τα τραγούδια τους… Πόσο μάλλον το νέο τους CD, που τιτλοφορείται «Μια φορά κι έναν καιρό»-ήδη το σινγκλ «Σαν έρθει η μέρα» με τη νεαρή Ήβη Αδάμου έχει ξεχωρίσει… Σήμερα μαζί μας ένας εκ των πρωτεργατών του αεικίνητου γκρουπ, ο Μιχάλης Κουϊνέλης αλλά και η τραγουδίστρια του γκρουπ, Κλεοπάτρα στο καθιερωμένο ραντεβού της Παρασκευής, 4-5μ.μ. με τον Στράτο και την Άννα…
* Μια φορά κι έναν καιρό… πώς δημιουργήθηκαν οι Stavento;
Μιχάλης: Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάτι παιδάκια στην Αλεξανδρούπολη και μαζεύονταν σε ένα σπιτάκι και έκαναν μουσική, χωρίς να ξέρουν πού θα πάνε τα πράγματα… Στον ελεύθερο χρόνο μας όλα αυτά, στο προσωπικό μας μουσικό καταφύγιο. Stavento είναι η συγκεκριμένη πλευρά ενός σκάφους που δεν την χτυπά ο αέρας κι επειδή εμάς ήταν η μουσική το καταφύγιό μας, το σημείο που δεν μας άγγιζε τίποτα, εξ ου και το όνομα…
Κλεοπάτρα: Εγώ δεν ήμουν από την αρχή, τους βρήκα έτοιμους. Συνεργάζομαι με τα παιδιά εδώ και 15 μήνες και περνάμε καλά. Παρότι είναι πολλοί και είμαι μία δεν με ταλαιπωρούν καθόλου πρέπει να πω! Βέβαια πάνω στη δουλειά υπάρχουν απαιτήσεις, αλλά αυτό με βοηθάει να εξελίσσομαι…
Μιχάλης: Είμαστε επτά και είναι μία. Υπάρχει ισορροπία! Αν σκεφτεί κανείς ότι η γυναίκα είναι εφτάψυχη και κάνει για εφτά!
* Ποιο είναι το μότο των Stavento;
Μιχάλης: Επειδή ό,τι κοιτάς εκεί πας, είναι καλό τα καλά να κοιτάς…
* Το εξώφυλλο της νέας σας δουλειάς είναι καταπληκτικό, μια μικρή ζωγραφιά…
Μιχάλης: Κι είναι ζωγραφισμένο. Το τραγούδι που βάφτισε και τον δίσκο φταίει για όλα! Όλα ξεκίνησαν από το «Μια φορά κι έναν καιρό», που το έγραψα για το πώς ήταν κάποτε η αγάπη και πώς είναι τώρα, για έννοιες που εγώ δεν πρόλαβα και έννοιες που έχω ζήσει. Καταγράφοντας ιστορίες σαν παραμύθια από ρομαντικούς ανθρώπους, που κάποτε περίμεναν καιρό και καιρό για ένα φιλί, ενώ τώρα είναι διαθέσιμο όλο το πακέτο, είπα να γράψω ένα τραγούδι για όλα αυτά. Εγώ πρόλαβα να αργήσω να πάρω ένα φιλί ας πούμε… Βλέπω τι ζούμε σήμερα αλλά δεν νομίζω ότι μας αρέσει που είναι όλα στο χέρι. Μας λείπει η μαγεία. Και έτσι φτιάξαμε ένα εξώφυλλο που ένας κύριος με το παιδάκι του γυρίζουν την πλάτη στο σύγχρονο και στο οπισθόφυλλο τους βλέπουμε να κατευθύνονται προς κάτι πιο παραδοσιακό. Νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη να επιστρέψουμε στα φυσιολογικά… Να σπάσουμε το μπετό και να ξαναβρούμε το χώμα…
Κλεοπάτρα: Πάντως στην αγάπη και το φλερτ για την αλλαγή που έχει επέλθει φταίνε εξίσου και οι άνδρες και οι γυναίκες…
* Όλο το άλμπουμ διέπεται από την ίδια φιλοσοφία;
Μιχάλης: Ναι και όχι… Επειδή όλα τα τραγούδια γράφονται από το ίδιο χέρι (σ.σ. ο Μιχάλης γράφει τη μουσική και τους στίχους στα τραγούδια των Stavento) όλα φτάνουν κάπου… Γράφοντας αυτοσκαλίζεσαι και ανακαλύπτεις πράγματα…
* Ρομαντικό άλμπουμ;
Κλεοπάτρα: Άκρως ρομαντικό! Εμένα το «Μια φορά κι έναν καιρό» είναι το αγαπημένο μου, με έχει αγγίξει πολύ…
* Τι πορεία φιλοδοξείτε να έχει σε μια εποχή κάθε άλλο παρά ρομαντική;
Μιχάλης: Η εποχή μπορεί να μην είναι καθόλου ρομαντική, οι άνθρωποι όμως είναι πάντα…
* Τα καλοκαιρινά σας σχέδια τι περιλαμβάνουν;
Μιχάλης: Περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο. Έχουμε ξεκινήσει κάποιες εμφανίσεις και περιμέναμε την Ήβη να τελειώσει το σχολείο για να φύγουμε όλοι μαζί. Οι Stavento έχουν συνεργαστεί με πάρα πολλούς ανθρώπους κι είναι επιδίωξή μας αυτό για να σπάμε τα μουσικά μας στερεότυπα, να μην εγκλωβιζόμαστε, να διευρύνουμε ορίζοντες. Υπάρχει ο πυρήνας, που ετοιμάζουμε το υλικό και έπειτα διαλέγουμε συνεργάτες. Φτιάχνουμε τραγούδια και μετά σκεφτόμαστε σε ποιον ταιριάζουν, με ποιους θα γίνουν καλύτερα τα τραγούδια… Δεν θέλουμε να μας θυμούνται επειδή ήμασταν όμορφοι ή οτιδήποτε αλλά γιατί κάναμε καλά τραγούδια…
* Ποιο είναι το πιο αναπάντεχο που σας έχει συμβεί σε live και έχετε περάσει καλά;
Μιχάλης: Προσπαθώ να θυμηθώ πού δεν έχουμε περάσει καλά! Δεν πηγαίνουμε στα live για να δουλέψουμε άλλωστε αλλά για να περάσουμε καλά. Θυμήθηκα όμως κάτι με αφορμή ένα live στο εξωτερικό! Ακυρώσαμε τα αεροπορικά εισιτήρια και με τα ίδια λεφτά νοικιάσαμε μια τροχοβίλα και ξεκινήσαμε να πάμε δέκα άνθρωποι στη Γερμανία. Εκεί έγιναν όλα! Χαθήκαμε, όπου παρκάραμε έχουμε κλείσει και το αποκορύφωμα, κολλήσαμε σε μια γέφυρα στο Σάλτσμπουργκ, μας έφυγε η οροφή και γυρίσαμε στην Ελλάδα… κάμπριο, με πολλές παρακάμψεις όμως, μην χάσουμε κανένα αξιοθέατο! Είχαμε βάλει νάιλον, ήταν Φλεβάρης μήνας, κι ο ένας πάνω στον άλλο για να μην ξεπαγιάσουμε κι εν των μεταξύ άφραγκοι γιατί τα είχαμε δώσει όλα προσπαθώντας να φτιάξουμε το… κάμπριο! Συγκλονιστική εμπειρία!
Κλεοπάτρα: Σε κάθε live η αγάπη που παίρνουμε από τον κόσμο είναι κάτι το συγκλονιστικό. Αλλά το αγαπημένο μου είναι ένα live στο Χαϊδάρι, όπου δεν έχω ξαναπαίξει σε τόσο πολύ κόσμο και ήταν απίστευτα δοτικός… Έτσι κι αλλιώς το τραγούδι είναι κατάθεση ψυχής για μένα…
* Μια φορά κι έναν καιρό, τι θα θέλατε να σας συμβεί;
Κλεοπάτρα: Θα ήθελα να βλέπω περισσότερη αγάπη γύρω μου, να εισπράττω και να δίνω…
Μιχάλης: Επειδή γράφω τραγούδια και βάζω πολλά από την ψυχή μου σε αυτά, θα ήθελα όσα χρόνια μετά κι αν ακούγονται να ακούγονται με αγάπη… Θα πω και τι δεν θα ήθελα να μου συμβεί… Δεν θα ήθελα ποτέ να υποπέσω στην ανάγκη του να γράψω για να ζήσω. Θέλω να γράφω αυτά που αισθάνομαι, ελεύθερος. Δεν θέλω ποτέ να γράψω επειδή πρέπει να γράψω, επειδή πρέπει να ζήσω. Δεν θέλω να πω μεγάλη κουβέντα, γιατί όσες φορές έχω πει την έχω πατήσει, αλλά εύχομαι να γράφω όσο έχει ανάγκη η ψυχή μου να γράφω. Νομίζω ότι το καταλαβαίνει αυτό κόσμος, γι’ αυτό αγαπιόμαστε τόσο…
